**The English version below**

ایران امروز درگیر شکافی اجتماعی و عقیدتی ست که با گذشت هر روز و با باز شدن درهای تکنولوژی و رسوخ انکار ناپذیر دیگر فرهنگ ها و آداب زندگی و حتی باورها شدید و شدید تر میشود . کمتر از سی سال پیش ، راه و روش ازدواج کردن در ایران بطور کلی شکلی دیگر داشت . با این که همچنان در بسیاری از نقاط ایران جوانان با ازدواج سنتی به زیر یک سقف میروند ، در شهرهای بزرگ تر و در بخش نسبتا روشنفکر تر جامعه ، این مساله دستخوش تغییراتی بسیار بزرگ ، سرنوشت ساز شده و طبیعتا چالش های گوناگونی را نیز میطلبد . در این جا مقایسه ای کوچک از ازدواج سنتی و مدرن انجام میدهیم و سپس به بررسی نقاط و چالش های این شکاف بزرگ اجتماعی میپردازیم . بطور کلی ازدواج سنتی ، نقش پررنگ خانواده را در شکل گیری یک زندگی جدید به خوبی نمایان میسازد . همسر فرزندان ، توسط مادر آن ها گزینش شده و انتخاب همسر از میان خواستگاران نیز با نظر و تصمیم پدر دختر انجام میگرفته . در گذشته ، درصد طلاق میان ازدواج های سنتی کمتر از امروز بود ، اما سوال اینجاست ، که آیا این رقم پایین زاییده تابو ی واژه ” طلاق” بوده یا واقعا جوانان خوشبخت تر بوده اند . در این شکل از ازدواج ، شناخت نسبتا بالایی از خانواده های طرفین وجود داشته ، که این امر موجب شکل گیری روابط و مراودات روشن تری میشده است . همین که خانواده هایی با باورهای مشترک به سوی یکدیگر سوق داده میشدند و اصطحکاکات کمتری برای شروع زندگی اتفاق می افتاد و همواره امید بر این بود که مهر دختر و پسر پس از ازدواج به دل یکدیگر می افتد . از طرفی چون خانواده ها موافق شکل گرفتن این ازدواج بودند ، بخش بزرگی از چالش ها ، پیشاپیش برطرف شده بود ، چرا که نقش خانواده ها در متلاشی کردن یک رابطه عاشقانه میتواند بسیار تعیین کننده باشد . در این میان بسیاری از پسران جوان بودند که از نظر روحی و فرهنگی با خانواده خود بسیار تفاوت داشتند و میخواستند خودشان شریک زندگی شان را انتخاب کنند . یا بسیاری از دختران حتی پس از ازدواج عاشق همسر خود نشدند و تا اخر عمر بدون حس خاصی با او زندگی کردند . علاوه بر این با گذشت زمان تفاوت بین دو نسل چنان زیاد شد ، که دیگر پدر و مادرقادر به درک روحیات و خواسته های فرزندان خود نبودند ، و حتی دیگر فرزندان جوان شبیه خانواده های خود نبودند که بتوان از طریق خانواده آنها به شناختی نسبی از همسر آینده فرزندشان برسند . نم نم فضای جامعه کمی بازتر شد و جوانان این فرصت را پیدا کردند تا در فضاهایی خارج از خانواده با یکدیگر آشنا شوند . دختران به دانشگاه رفتند ، و پس از آن با اشتغال و خودکفایی مالی این امکان را پیدا کردند تا خودشان در مورد زندگیشان تصمیم بگیرند . درست در همین نقطه ازدواج مدرن نم نم پایه گذاری میشد .بدین شکل که جوانان ، در رابطه ای غیررسمی به شناخت یکدیگر میپرداختند . با شرکت کردن در تفریحات و فضاهای مشترک ، به درکی نسبی از سلیقه و خواسته های طرف مقابل میرسیدند و نهایتا میتوانستند اهداف و تفریحات مشترکی با یکدیگر پیدا کنند که این لازمه هر ازدواج موفقی بوده ، هست و میباشد .  همچنین، ازدواج در این شکل بدون اجبار و بر پایه عشق و علاقه میباشد . ولی این شیوه آشنایی نیز خالی از ایراد و اشکال نبوده ، چرا که جوانان برای انتخاب مسیر درست زندگی به همفکری و کمک نیاز دارند ، حال آنکه این کمک یا باید از طرف یک شخص حرفه ای ، مثل مشاور و یا از طرف خانواده باشد . متاسفانه هنوز در میان نسل جوان ، مشاوره حرفه ای پیش از ازدواج و پس از آن ، امری غیرضروری و بی نتیجه در نظر گرفته میشود . از طرفی خانواده ها در جریان رابطه نیستند و هیچ شناختی از فردی که قرار است عضو جدید خانواده باشد ، ندارند و اینجاست که چالش های ریز و درشت پیش روی جوانان قرار میگیرد . در بسیاری از موارد ، خانواده های طرفین شروع به سنگ اندازی و بهان های بی جا میکنند و با ایجاد فضایی استرس زا برای همه ، سمی غیر قابل مداوا را وارد زندگی دو جوان میکنند . بسیاری از جوانان در دوران نامزدی ، امکان ازدواج با یکدیگر را فقط و فقط به دلیل دخالت بی جای خانواده ها از دست میدهند . از دیگر ایرادات ازدواج مدرن ، میتوان به این مساله اشاره کرد که ممکن است فقط بر پایه عشقی زودگذر و هیجان انگیز شکل گرفته باشد و فرد بدون در نظر گرفتن همه جوانب دست به چنین تصمیم بزرگی بزند . اما در میان این دو ، گیج کننده ترین شکل و شیوه زندگی در حال رواج است . ازدواجی نیمه مدرن و نیمه سنتی . در ازدواج نیمه مدرن و سنتی ، آشنایی عموما با شکل و شیوه ای مدرن آغاز میشود و رابطع غیر رسمی عموما وجود دارد و قطعا علاقه و احساسات و تجربه های مشترک و شناخت تا حد قابل قبولی ایجاد میشود . ادامه رابطه جدی ، وارد فاز سنتی جامعه میشود . چرا ؟ بدلیل اینکه دختر و پسری که میخواهند رابطه خود را وارد فاز بعدی و یا جدی تر بکنند ، نیازمند این امکان  هستند که بتوانند مدتی قابل قبول را زیر یک سقف و با هم زندگی کنند . اما آیا این مساله در ایران امکان پذیر است ؟ قابل ذکر است که بسیاری از طلاق های ازدواج های مدرن به دلیل وجود نداشتن این تجربه اتفاق می افتد . با چشم پوشی از این مرحله بسیار مهم و کلیدی ، درخواست ازدواج نیز با روشی مدرن اتفاق می افتد . این که قبل از خانواده ها ، دختر و پسر یکدیگر را انتخاب میکنند، هدف ها و شرایط یکدیگر را مورد بحث و گفتمان قرار میدهند ، تصمیماتی برای آینده خود میگیرند و سپس دوباره وارد فاز سنتی شده و خانواده ها با روشی کاملا سنتی وارد مساله میشوند . زمانی که یک دختر و پسر جوان برای زندگی هم برنامه ریزی میکنند ، در مورد شیربها و مهریه و جهیزیه صحبتی نمیشود ، برای آنها مسایل مهم تر و قابل تامل تری مورد بحث هست . حال آنکه خانواده سنتی ، در قدم اول با چالش مهریه رو به رو میشود ، در این جا خانواده دختر طبق سنت تعیین مهریه میکند ، در طرف دیگر خانواده پسر وارد فاز مدرنیته شده و با تکیه بر این که امروزه مهریه امری خطرناک است و ممکن است دردسر آفرین باشد تلاش میکنند تا مقدار آن را کاهش دهند . خانواده دختر وارد فاز مدرن میشود، مهریه را میبخشد و حقوق ابتدایی یک زن از جامعه مثل حق طلاق ، سفر ، تحصیل و حضانت را درخواست میکند . در اینجا خانواده پسر وارد فاز سنتی شده و دادن حق طلاق به زن را امری غیرقابل قبول میداند و دختر را زیر فشار قرار میدهد که ” مگر قرار است طلاق بگیرید و این بی اعتمادی به همسر آینده است ” اگر به فرض نسبتا محال ، این وصلت از این پیچ و خم به سلامت عبور کند و همچنان رابطه ای سالم و بدون کینه و استرس باشد ، مرحله بعد آغاز میشود . نقش دختر ، رنگی سنتی میگیرد : آشپزی بلدی؟ پسر ما گرسنه نماند ! به او رسیدگی میکنی؟ اهل نظافت هستی؟ ما زنان این سرزمین ، بلا استثنا این جملات را در شروع زندگی خود شنیده ایم. دلیل این هست ، ریشه هنوز سنت هست و ظاهر و تنها ظاهر مدرن شده . در ذهن ایرانیان ، هنوز آشپزی ، بچه داری و نظافت کار زن خانه هست . و بعد وقتی فشار اقتصادی بیشتر میشود ، نقش زنان در خانه مدرن میشود . آنها باید همپای مرد کار کنند و به اقتصاد خانه کمک کنند و همواره نقش سنتی و مدرن را همزمان پیاده کنند . جوانان ، بعنوان پدر و مادر های آینده باید بخاطر داشته باشند ، که اگر فضایی مدرن برای فرزند خود ایجاد کرده اند ، این مدرنیته ریشه ای باشد ، یعنی فرزندن آزاد هست که انتخاب کند ، بدون دخالت من . ممکن است اشتباه کند ، باید بهای اشتباهش را بدهد ، بدون دخالت واضح من . او حق دارد آزادانه تجربه کند و تنها وظیفه ما دادن آگاهی ست ، تنها زمانی که از ما بخواهند که راهنماییشان بکنیم که چه بسا حتی برای این مساله بهتر است آنها را به مشاور حرفه ای معرفی کنیم و آغوش ما همواره برای آنها با عشق باز باشد ، حتی اگر تصمیماتشان را دوست نداشتیم ، اگر اشتباه کردند و یا حتی برای درست و غلط زندگیشان از ما سوالی نپرسیدند . 

English :

Iran today is engaged in a social and ideological divide that is becoming more and more intense with each passing day and with the opening of the doors of technology and the undeniable penetration of other cultures and ways of life and even beliefs. Less than thirty years ago, the way of getting married in Iran was completely different. Although in many parts of Iran young people continue to go under the same roof with traditional marriage, in larger cities and in the relatively more intelligent part of society, this issue has undergone great changes, which are crucial and naturally require various challenges. Here we make a small comparison of traditional and modern marriage and then examine the points and challenges of this large social gap. In general, traditional marriage shows the prominent role of the family in the formation of a new life. The children’s spouse was chosen by their mother and the choice of spouse from the suitors was made by the opinion and decision of the girl’s father. In the past, the divorce rate among traditional marriages was lower than it is today, but the question is, did this low figure give birth to the taboo word “divorce” or were young people really happier? In this form of marriage, there was a relatively high level of knowledge of the families of the parties, which led to the formation of clearer relationships and interactions. As families moved towards each other with common beliefs, there was less friction to start life, and there was always the hope that a girl and a boy would fall in love after marriage. On the other hand, because the families agreed with the formation of this marriage, a large part of the challenges had already been resolved, because the role of families in breaking up a romantic relationship can be very decisive. Among them were many young boys who were very emotionally and culturally different from their families and wanted to choose their own partner. Or many girls did not fall in love with their husbands even after marriage and lived with him without any special feelings for the rest of their lives. In addition, over time, the difference between the two generations became so great that parents were no longer able to understand the spirits and desires of their children, and even young children were no longer like their families who could gain a relative knowledge of their spouses through their families. Reach their child’s future. The atmosphere of the community became a little more open and the young people had the opportunity to get to know each other in spaces outside the family. The girls went to university, and then, through employment and financial self-sufficiency, were able to make their own decisions about their lives. It was at this point that modern marriage was founded. In this way, young people got to know each other in an informal relationship. By participating in common pastimes and spaces, they gained a relative understanding of the other party’s tastes and desires, and finally were able to find common goals and pastimes with each other, which is a prerequisite for any successful marriage. Also, marriage in this form is without coercion and based on love and affection. But this method of dating is not without its drawbacks, because young people need the same mind and help to choose the right path of life, while this help must be either from a professional, such as a counselor or from the family. Unfortunately, professional counseling before and after marriage is still considered unnecessary and ineffective among the younger generation. On the other hand, families are not aware of the relationship and have no knowledge of the person who is supposed to be the new member of the family, and this is where the big and small challenges are faced by the youth. In many cases, the families of the parties start throwing stones and making inappropriate excuses, and by creating a stressful atmosphere for everyone, they bring an incurable poison into the lives of two young people. Many young people lose the opportunity to marry each other during their engagement just because of inappropriate family involvement. Another drawback of modern marriage is that it may be based solely on fleeting and exciting love, and one may make such a big decision without considering all aspects. But between the two, the most confusing way of life is prevalent. Semi-modern and semi-traditional marriage. In semi-modern and traditional marriages, acquaintance usually begins with a modern form and manner, and there is an informal relationship in general, and certainly common interests, feelings, experiences, and cognitions are created to an acceptable degree. Continuation of a serious relationship enters the traditional phase of society. Why ? Because a girl and a boy who want to take their relationship to the next or more serious stage, they need the opportunity to be able to live together under one roof for an acceptable period of time. But is this possible in Iran? It is noteworthy that many divorces in modern marriages occur due to the lack of this experience. By ignoring this very important and key stage, the marriage request also happens in a modern way. That before the families, the girl and the boy choose each other, discuss each other’s goals and circumstances, make decisions for their future, and then re-enter the traditional phase, and the families enter the issue in a completely traditional way. . When a young girl and boy are planning to live together, there is no talk of lions and dowry, more important and thought-provoking issues are discussed for them. While the traditional family, in the first step, faces the challenge of dowry, here the girl family determines the dowry according to tradition, on the other hand, the boy family enters the phase of modernity and relying on the fact that dowry is a dangerous thing today. And may be troublesome, try to reduce the amount. The girl’s family enters the modern phase, pays the dowry, and demands a woman’s basic rights from society, such as the right to divorce, travel, education, and custody. Here the boy’s family enters a traditional phase and finds it unacceptable to give a woman the right to divorce, and puts pressure on the girl to say, “Are you going to divorce and this is distrust of the future spouse” if this connection is relatively impossible. To get through this maze safely and still have a healthy relationship without resentment and stress, the next stage begins. The role of the girl takes on a traditional color: Do you know how to cook? Our son is not hungry! Do you take care of him? Are you a cleaner? We women of this land, without exception, have heard these words at the beginning of our lives. This is because the roots are still tradition and the appearance and only appearance has been modernized. In the minds of Iranians, cooking, having children and cleaning housework are still there. And then, as economic pressures increase, the role of women in the home becomes more modern. They have to work alongside the man and help the household economy and always play the traditional and modern role at the same time. Young people, as future parents, must remember that if they have created a modern space for their child, this modernity must be rooted, that is, the child is free to choose, without my intervention. He may make a mistake, he has to pay the price for his mistake, without my clear intervention. He has the right to experience freely, and our only duty is to give awareness, only when they ask us to guide them, that perhaps even for this matter it is better to introduce them to a professional counselor, and our arms are always open to them with love. , Even if we did not like their decisions, if they made mistakes or did not even ask us questions about the right and wrong of their lives.