**The English version below**
مبحث کودکان کار از دردآورترین مباحث دنیای امروز است که به نظر میرسد تبدیل به معظلی حل ناشدنی و غیر قابل کنترل شده است ، چرا که در دنیای کنونی به وضوح شاهد این واقعیت دردناک هستیم که کودکان طعمه طمع و جاه طلبی دنیای مدرنیته میشوند. بطور کلی طبق تعریف کنوانسیون کودک ، یک کودک فردی است که به سن هجده سال نرسیدهاست و حقوق تعریف شده ای دارد که نقض هرکدام از آن ها ، نقض حقوق کودکان به شمار می آید. محروم کردن کودکان از بازی و تفریح ، بی توجهی به بهداشت، تغذیه و پوشاک کودک و بهرهکشی و توقعات نامعقول از کودک از مصادیق کودک آزاری و نقض حقوق کودکان است. از طرفی چنان بهره کشی از کودکان عمومیت داشته که عبارتی با نام ” کودکان کار ” تعریف شده است که به گروهی از کودکان اطلاق میشود که به صورت مداوم و پایدار به خدمت گرفته میشوند، به طوری که این امر آنها را در بیشتر اوقات از رفتن به مدرسه و تجربهٔ دوران کودکی بیبهره میسازد و سلامت روحی و جسمی آنها را تهدید میکند. علاوه بر این کنوانسیون ۱۸۲، اشکال کار سخت کودکان را مطرح میکند و به مواردی چون کار کشیدن از کودک بطور طبیعی که به وضعیت جسمی یا روحی او آسیب برساند و کار تحت شرایط سخت مانند: کار برای مدت زمان طولانی، کار در طول شب، کار در اماکنی که به شکل غیرقابل قبولی محدود و در کنترل صاحب کار باشد به نحوی که انگار کودک در چنگال کارفرما گرفتار است و بسیاری دیگر، اشاره میکند. این یک فاجعه جهانیست و شرکت های بزرگی چون زارا ، اچ اند ام ، نستله ، اپل و گپ همواره در این زمینه مورد انتقاد قرار گرفته اند . بر اساس آما
ر سازمان جهانی کار (ILO)، سالانه ۲۵۰ میلیون کودک ۵ تا ۱۴ ساله در جهان محروم از کودکی میشوند. طبق این آمار ۱۲۰ میلیون نفر از آنها وارد بازار کار شده و مشغول به کار تماموقت هستند. ۶۱ درصد این کودکان در آسیا، ۳۲ درصد در آفریقا و ۷ درصد در آمریکای لاتین زندگی میکنند. عوامل متعددی بر شاخص تعداد کودکان کار تاثیرگذار است که میتوان به فقر، عدم آگاهی و تحصیلات والدین، بالا بودن هزینه تحصیلات ، نوسانات اقتصادی و جهانی سازی اشاره کرد . براساس تازهترین گزارش مرکز آمار و اطلاعات راهبردی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، شمار کودکان کار در ایران با سرعت بالایی افزایش یافته است. بر اساس این گزارش که در سایت رسمی این نهاد دولتی منتشر شده است، در سال ۹۶ حدود ۴۹۹ هزار کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله در کشور یا شاغل بودهاند (۴۱۰ هزار کودک) یا در جستوجوی کار بودهاند. این رقم نسبت به سال ۹۵ و ۹۴ به ترتیب ۶ درصد و ۹.۶ درصد افزایش نشان میدهد. بر اساس این گزارش بیش از ۳۳۶ هزار کودک پسر و ۷۴ هزار کودک دختر در سال ۹۶ مشغول به کار بودهاند. در حقیقت نزدیک ۱۸ درصد از کل کودکان کار ایران دختر بودهاند که نزدیک نیمی از آنها در بخش صنعت مشغول کار هستند. در میان پسران کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله نیز بیشتر آنها جذب کارهای کشاورزی، ماهیگیری، جنگلداری، تولید صنعتی و کارهای ساختمانی شدهاند.البته ۱۸۴ کودک دختر در کارهای ساختمانی و ۱۴۳ کودک پسر نیز در کار معدن بودهاند. کار دختران کودک در ساختمانسازی و کار کودکان پسر در معدن بر اساس قوانین بینالمللی کار «خطرناک و شدیدا ممنوع» است. بر اساس این گزارش، ۱.۵ درصد از کل کودکان ۶ تا ۱۹ ساله ایران بیسواد هستند و ۱۰ درصد آنها نیز درس را نیمهتمام رها کردهاند. در مجموع بیش از ۱.۶۸ میلیون کودک در ایران ترک تحصیل کردهاند و ۲۵۱ هزار کودک کاملا بیسواد هستند. شمار کودکان ترک تحصیل کرده نیز طی سه سال ۹۴ تا ۹۶، بهصورت متمادی افزایش یافته است . طرح های متعددی برای کنترل این رویه در ایران اتخاذ شد که متاسفانه یکی پس از دیگری با شکست مواجه شد چرا که جمهوری اسلامی هرگز برای این چالش بزرگ اجتماعی راه حلی ریشه ای اتخاذ نکرده و با بحران اقتصادی فعلی ،متوقف کردن کودکان کار نه تنها امری غیرممکن است بلکه باید منتظر افزایش روزافزون این بحران اجتماعی نیز باشیم.
ما اعضاء نمایندگی کلن با استناد به مواد اعلامیه جهانی حقوق بشرماده 3 ( حق حیات برای همه) ، ماده 4(برده داری ممنوع) ماده 22( حق امنیت اجتماعی) ، ماده 24: (حق استراحت و فراغت) ، ماده 25😦 حق خوراک و مسکن و مراقبتهای طبی و خدمات لازم اجتماعی برای همه )، ماده 26( حق تحصیل رایگان برای همه ) وهمچنین براساس سند 2030 یونسکو،هدف اول (- پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در همه جا) ، هدف سوم(– تضمین زندگی سالم و ترویج رفاه برای همه در تمام سنین) ، هدف چهارم (تضمین کیفیت آموزش فراگیر و عادلانه و ایجاد فرصت های یادگیری مادام العمر برای همه) اعلام می داریم : در راستای بهبود و حفظ ارزش های والای انسانی همچنین حفظ و احترام به کرامت کلیه کودکان ،لازم می باشد تا تمام سازمان ها و نهادهای مسئول مطابق مقررات و شرح وظایفشان در جهت احقاق حقوق این افراد اقدام بنمایند.
The issue of working children is one of the most painful issues in the world today, which seems to have become an unsolvable and uncontrollable dilemma, because in today’s world we clearly see the painful fact that children fall prey to the greed and ambition of the modern world. In general, according to the definition of a child, a child is an individual who has not reached the age of eighteen and has defined rights, the violation of any of which is a violation of the rights of the child. Depriving children of play and entertainment, neglecting the child’s health, nutrition and clothing, and exploiting and unreasonable expectations of the child are examples of child abuse and violation of children’s rights. On the other hand, child exploitation is so common that the term “working children” is defined as a group of children who are recruited on a continuous and consistent basis, so much so that they are more likely to leave. It deprives them of school and childhood experiences and threatens their mental and physical health. In addition, Convention 182 addresses the forms of child labor, such as working naturally with a child that would harm his or her physical or mental condition, and working under difficult conditions, such as working long hours, working at night, Working in places that are unacceptably limited and under the control of the employer, as if the child is caught in the clutches of the employer, and many others. This is a global catastrophe and big companies like Zara, H&M, Nestle, Apple and Gap have always been criticized in this regard. based on statistics According to the International Labor Organization (ILO), 250 million children aged 5 to 14 in the world are deprived of their children every year. According to these statistics, 120 million of them have entered the labor market and are working full time. 61% of these children live in Asia, 32% in Africa and 7% in Latin America. Numerous factors affect the index of the number of working children, such as poverty, lack of awareness and education of parents, high education costs, economic fluctuations and globalization. According to the latest report of the Statistics and Strategic Information Center of the Ministry of Cooperatives, Labor and Social Welfare, the number of working children in Iran has increased rapidly. According to the report, which was published on the official website of this government agency, in 1996, about 499,000 children aged 10 to 17 were either employed in the country (410,000 children) or were looking for work. This figure shows an increase of 6% and 9.6% compared to 1995 and 1994, respectively. According to this report, more than 336 thousand boys and 74 thousand girls were employed in 1996. In fact, about 18% of all working children in Iran are girls, about half of whom work in industry. Among 10- to 17-year-old boys, most are engaged in agriculture, fishing, forestry, industrial production, and construction. Of course, 184 girls were employed in construction and 143 boys were employed in mining. Child labor in construction and child labor in mining are “dangerously and strictly prohibited” under international labor law. According to the report, 1.5% of all children aged 6 to 19 in Iran are illiterate and 10% of them have dropped out of school. In total, more than 1.68 million children in Iran have dropped out of school and 251 thousand children are completely illiterate. The number of dropouts has also increased significantly over the three years from 1994 to 1996. Numerous plans were taken to control this practice in Iran, which unfortunately failed one after another, because the Islamic Republic has never taken a radical solution to this great social challenge, and with the current economic crisis, stopping working children is not the only thing. It is impossible, but we must wait for the escalation of this social crisis.
در تاریخ ۷ و ۸ تیرماه ۱۳۶۶، هواپیماهای بمب افکن عراقی با بمب های شیمیایی به ۴ نقطه پر ازدحام و متراکم جمعیتی شهر سردشت حمله کردند و زن و کودک و خرد و کلان مردم بیگناه آن شهر و اطراف آن را آماج گازهای کشنده و وحشتناک شیمیایی قراردادند. به همین دلیل ۸ تیرماه سالروز بمباران شیمیایی سردشت، روز مبارزه با سلاحهای شیمیایی و میکروبی نامگذاری شده است.این سلاحها بر اساس اثرات مختلفی که بر بدن افراد میگذارد، به ۳ دسته تقسیم بندی میشوند:
نقض هدف۱۶،۳
نقض هدف۱۶,۳
نقض هدف ۱۶
دفاع از حقوق بشر در ایران 